Duruyorum ve bekliyorum. Olacakları bekliyorum. Kâh "olacaklar olur" diyorum ve kendimi teselliye çalışıyorum, kâh "olacak böyle olmasın" diyorum, ıstıraba düşüyorum. Ramazan hilâlini düşünüyorum. Onun için bazen sevgilinin kaşı, bazen de aşkın mihrabı derler. Oysa bir hilâl bir dolunaya göre nedir ki?!.. İnsanlar ne kadar garip; tamlığın değil de eksikliğin yolunu gözlüyor ve gitgide eksilen hilâli yeniden gördüğü zaman oruç tutuyor, bayram yapıyor, ay başlatıyor, yıl başlatıyor...